Zoeken

Ocean's 8

3

De trilogie ‘Ocean’s 11, 12 & 13’ zorgde voor heerlijk schuldig plezier: inventief geritmeerde, speels geacteerde en sterk gestileerde rooffilms die leuk entertainment waren. “Leuk, maar niet voor de regisseur”, preciseerde Steven Soderbergh. Dat Gary Ross wél lol had bij OCEAN’S EIGHT is misschien wel de achilleshiel van deze amusante, ‘vrouwelijke’ reboot.

Grand Central

3

“Niet dat ik met haar een soort Antoine Doinel-cyclus wil maken, maar actrice Léa Seydoux is wel mijn alter ego, mijn Jean-Pierre Léaud”, stelt de Franse cineaste Rebecca Zlotowski. “Ze speelt een zich ambigu gedragende vrouw, verscheurd tussen twee mannen.” Met GRAND CENTRAL vertelt het duo een mooi giftig liefdesverhaal tegen een achtergrond van nucleair gevaar, vervreemding en klassenstrijd. Geholpen door Tahar Rahim, prima gecast als een man op zoek naar loutering die door een dosis verboden liefde en radioactieve besmetting wordt geveld.

Free State of Jones

3

HET STATEMENT “We zijn wel allemaal iemands neger” is van Newton Knight, veldverpleger, deserteur en negentiende-eeuwse Robin Hood.

Bird People

4

Bruusk breken met de sleur van elke dag, zonder enig ander perspectief, er even uitstappen, zoals in Peter Pan het kind in je aanspreken, je een vrije vogel voelen: vrijheid, blijheid!

Darkest Hour

3

“Wie anders dan Christopher Nolan zou een triomfantelijke oorlogsfilm kunnen maken over een smadelijke militaire nederlaag?” vroeg Pete Travers in Rolling Stone naar aanleiding van het Amerikaanse ‘Dunkirk’. Joe Wright, kunnen we antwoorden na DARKEST HOUR, een Britse biopic waarin premier Winston Churchill de woorden zoekt om hoop te creëren in donkere tijden.

The Hunger Games: Catching Fire

2

De zin “May the odds be ever in your favour” heeft vele lezers van Suzan Collins’ Hongerspelen-trilogie weten te inspireren. Zo ook Francis Lawrence, regisseur van de tweede film van het epos, THE HUNGER GAMES: CATCHING FIRE.

Joe

4

Nadat hij met enkele dwaze komedies op de dool leek, keert de Amerikaanse onafhankelijke cineast David Gordon Green terug naar zijn Zuiderse roots en zijn spiritueel realisme met twee vlak na elkaar gedraaide drama's: de buddy movie Prince Avalanche en de boekverfilming JOE. Twee aangrijpende ballades die beschadigde mensen en hun genadeloze omgeving in beeld brengen. Poëtisch én explosief.

Pagina's