X+Y

Nathan is anders. Hij geeft nooit een hand, ook niet aan zijn moeder, en wanneer zijn eten niet in porties van priemgetallen wordt opgediend, dan wil hij het niet. Het hoofdpersonage uit X+Y is wat heet een ‘hoogfunctionerend autist’, een jongen met het syndroom van Asperger. Wanneer zijn uitgesproken talent voor wiskunde aan het licht komt, wordt hij onder de hoede genomen door een leraar die ooit zelf een mathematisch wonderkind was. Samen bereiden ze zich voor op diverse wedstrijden die uiteindelijk moeten leiden tot deelname aan de Internationale Wiskunde Olympiade.

Een reis die hem niet alleen naar Taiwan en Cambridge brengt, maar ook en vooral naar emotioneel onontgonnen terrein. In tegenstelling tot Rain Man, de bekendste film over een autist, wordt de hoofdfiguur ditmaal niet opgevoerd als een freak, maar als een getalenteerde adolescent die moeite heeft met het herkennen van emoties. Acteur Asa Butterfield (de titelheld uit Hugo van Martin Scorsese) vertolkt Nathan ook niet met de hinderlijke tics van Dustin Hoffman, maar veeleer als een kwetsbare jongen die zijn weg tracht te vinden in een overweldigende wereld. Het blijft natuurlijk film en zoals het hoort maakt het personage een mooie dramatische boog, maar gelukkig zonder enige suikerspin of triomfalisme.

X+Y was eerst een documentaire (Beautiful Young Minds) van de Britse filmmaker Morgan Matthews over enkele vroegrijpe wiskundige genieën, die door dezelfde regisseur nu in een speelfilm wordt gedramatiseerd. Matthews’ documentaire achtergrond blijkt uit een bepaalde emotionele directheid, waardoor je als kijker meteen in de ban van het verhaal bent. Met een beweeglijke camera maar zonder stilistische hoogstandjes volgt hij zijn personages. En dankzij de inventieve montage krijg je op audiovisuele wijze een idee van hoe Nathan de wereld ervaart, namelijk als een vaak verwarrende verzameling voorwerpen die hij in patronen en reeksen tracht te rangschikken. Vooral in de scènes in Taiwan, met een bombardement van schreeuwende kleuren en flitsende neonreclames, heeft dat een mooi resultaat.

Met de nevenpersonages wordt vooral op de vrolijke noot gemikt en tussen de ontroering door mag er ook aardig wat worden gelachen. X+Y mag dan een feelgoodfilm zijn, maar dan zonder de kleffe nasmaak die daar doorgaans mee gepaard gaat.

Geschreven door GORIK DE HENAU

X+Y

19/07/2015
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2014
Distributeur: 
Imagine

Media: 

onomatopee