Viva la libertà

Maakt de politiek gek? Of moet je gek zijn om aan politiek te doen? Daarover doet de komedie van de niet zo bekende Roberto Andò nadenken. Enrico Oliveri, de leider van de grootste Italiaanse (centrumlinkse) oppositiepartij, ziet het niet meer zitten en muist er tussenuit. Wanneer hij onvindbaar blijft vist zijn privésecretaris een zekere Giovanni Ernani uit de vergetelheid op, een prof filosofie met enkele jaren internering achter de rug maar vooral tweelingbroer van de politicus.

Niemand heeft de identiteitswissel door. De toegankelijkheid, de humor en de eenvoudige maar aanslaande uitlatingen van de ‘herstelde’ Enrico zijn een verademing die snel wordt aanvaard, ook al omdat de populaire ‘politicus’ de wind in de zeilen blijkt te hebben. Tot de dubbelganger verdwijnt en de echte politicus terug op het toneel verschijnt.

VIVA LA LIBERTÀ (Lang leve de vrijheid) is een wat dubbelzinnige, ironische titel voor een luchtige komedie over de politiek. Andò filmt dat in een soap-ritme, snijdend van de ene set (het politieke Rome) naar een andere (Parijs en omgeving), en qua mise-en-scene zeer verzorgd. De stevig vertolkte film is een aantrekkelijke fabel, een utopie zeg maar, meer geprezen in het buitenland dan in Italië. Geschreven en geïdealiseerd in 2012-‘13 toen vele Italianen op iets beters dan Berlusconi hoopten bevat de film veel reële background en neem je er maar bij een toppoliticus als chauffeur te zien na jarenlang privéchauffeur mét bodyguard te hebben gehad, of als arbeider …

Als ondergeschikte intrige is er de liefdesgeschiedenis tussen Enrico (Toni La grande bellezza Servillo) en Danielle bij wie de politicus een onderkomen heeft gezocht (Valeria Bruni Tedeschi, de discrete zus van Sarkozy-echtgenote Carla); een nevenplot die veel vertelt over hoe verschillend relaties aan beide kanten van de Alpen nog altijd worden ervaren. Andò steekt de kijker geen riem onder het hart. Want wanneer de privésecretaris een laatste blik werpt op zijn baas vraagt hij zich af of die man Enrico dan wel Giovanni is.

Het is vooral een vraag naar/van de kijker of de idealen van Giovanni, de filosoof, een praktische vertaling zullen krijgen in Enrico, de politicus. Zowel in de film als in het actuele Italië een meer dan open vraag.

Geschreven door MARCEL MEEUS

Viva la libertà

05/03/2014
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2013
Distributeur: 
Imagine

Media: 

onomatopee