Unsane

Sommige films vallen onverwacht - en onterecht - uit de selectie die distributeurs in de bioscopen loslaten. Steven Soderberghs UNSANE is er zo eentje, van een productieve genrefilmer die elke aankondiging van zijn filmpensioen beantwoordt met een nieuw exploot. Film Fest Gent vist die nu met groot genoegen uit de mand 'zonder bioscooprelease'. Lang niet gek ...

Veel lijkt er niet nodig om een volwaardige psychologische thriller te maken: een drietal iPhones 7+ (4K), elk met een andere lens (18 mm, 60 mm en fisheye), een stabilisator en iemand als Steven Soderbergh aan de weinige knoppen. Daarnaast een perfect geolied acteursgroepje, met Claire Foy (The Crown) voorop. Maar schijn bedriegt. En laat die schijn nu ook precies de thematiek van deze film zijn. Het eerste half uur is niet duidelijk wat er aan de hand is met Sawyer Valentini. Ze is aantrekkelijk en vlot in de omgang, pas verhuisd naar Pennsylvania. Maar onderhuids onbehagen leidt tot paniekaanvallen. Een welgekomen flashback onthult dat Sawyer Boston ontvlucht is omwille van een hardnekkige stalker en dat verleden leeft door. Ze gaat hulp zoeken bij specialisten en zonder het goed te beseffen tekent ze een clausule dat ze in observatie mag worden gehouden in een psychiatrische instelling. Eén telefoontje naar de buitenwereld is toegestaan en dan belt ze uitgerekend de politie, die geen aanwijzingen vindt om op te treden. Ze raakt volledig vast in het web waarin ze tuimelt. Al wat ze onderneemt keert zich tegen haar, een helse spiraal. In de instelling weet ze niet wie te vertrouwen. Als ze via collega-patiënt Nate, die ogenschijnlijk ook niets mankeert, heimelijk haar moeder weet te contacteren, ligt een snelle uitkomst voor de hand. Maar dan blijkt dat een van haar verplegers de gelaatstrekken van haar stalker heeft. Of ziet ze spoken?

Soderbergh weet instinctief en feilloos hoe hij de kijker in de greep moet houden. unsane kiest hij als titel, niet ‘Insane’, merk de nuance. De aloude thematiek van ongewilde internering krijgt hier een actuele invulling: de quota moeten worden gehaald. Dat zijn film ook nog de vinger op dit pijnlijke aspect van de Amerikaanse gezondheidszorg legt, is mooi meegenomen. Maar de man heeft zich vooral geamuseerd, zoveel is duidelijk, en dat werkt hoe dan ook aanstekelijk. Lievelingsacteur Matt Damon komt zelfs even in beeld als politieagent. Een vriendendienst in een film die speelt met schijnbare eenvoud.

Geschreven door HUGO BERNAERS

Unsane

Regisseur: 
Muziek: 
Productiejaar: 
2018

Media: 

onomatopee