Turist

Een weekje skivakantie in de Alpen waar een perfect op elkaar ingespeeld doordeweeks Zweeds gezin zo naar heeft uitgekeken, blijkt op een ware nachtmerrie uit te lopen wanneer op een onbewaakt moment de instinctieve reactie van de vaderfiguur bij een indrukwekkende lawine zijn ware, egoïstische aard blootlegt. Net op het ogenblik dat hij zijn rol had moeten opnemen: zijn gezin beschermen tegen levensbedreigend onheil.

De twee kinderen voelen de groeiende spanning tussen hun ouders perfect aan, proberen zich buiten het conflict te houden. En de moeder tracht tevergeefs om de zaak met haar man uit te praten. Het paradijselijke hooggebergte met de perfect onderhouden skipistes steekt schril af tegen de groeiende wrevel die niet langer alleen onderhuids sluimert. Eerst liggen ze nog met zijn vieren in dezelfde pyjama vredig in het kingsize hotelbed, even later zullen de kinderen hun ouders zelfs niet meer in hun slaapkamer toelaten.

Gaandeweg wordt de mentale aftakeling en de interne ontreddering een feit. In deze knap uitgebalanceerde psychologische studie blijft er van de aanvankelijke harmonie maar bitter weinig over. Het einde in de dichte mist, waar de personages schimmig worden en verdwijnen, is uitermate verontrustend en bijtend. TURIST (Franse titel Force majeur), de Zweedse inzending voor de Oscar voor beste buitenlandse film, en in Cannes al goed voor de juryprijs van Un Certain Regard, roept herinneringen op aan Ingmar Bergmans tv-reeks Scènes uit een huwelijksleven (1973).

Alleen al om zijn intensiteit, al plaatst de Zweedse filmer Ruben Östlund die confronterende persoonlijke ervaring in een vakantiesfeer en in de onmetelijkheid van het sneeuwlandschap. De technische mogelijkheden van de digitale camera worden hier perfect uitgebuit. De nu al legendarische scène met de overdonderende, vervaarlijk naderende lawine bewijst dat dergelijke speciale effecten niet meer exclusief voor dure spektakelfilms zijn voorbehouden. Deze scène is hier perfect op zijn plaats, omdat de lawine een passende metafoor is voor wat het gezin overkomt. Östlund gebruikt de techniek heel schrander en effectief om dé kernvraag te omlijsten: Is de vader dan zo verkeerd in zijn instinctieve vluchtreactie? Zouden we niet allen in paniek eerst ons eigen vege lijf proberen te redden?

Geschreven door HUGO BERNAERS

Turist

28/01/2015
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2014
Distributeur: 
Lumière

Media: 

onomatopee