La pazza gioia

GROTERE tegenpolen dan Beatrice en Donatella kun je je moeilijk indenken. De eerste stamt uit een oud adellijk geslacht, leest Baudelaire, praat honderduit en behandelt iedereen als haar slaafje. De tweede is een androgyne working-class girl die er helemaal alleen voor staat en vooral met rust wil worden gelaten. Door omstandigheden worden ze vriendinnen. Klein detail: Beatrice is bipolair en Donatella suïcidaal. Beiden zijn patiënten in een psychiatrische instelling, waar ze onder meer met grote hoeveelheden farmaceutische middelen in het gareel worden gehouden. Maar ze besluiten te ontsnappen en trekken eropuit. LA PAZZA GIOIA (wat zoveel betekent als ‘de waanzinnige pret’) is de nieuwste van de Italiaanse cineast Paolo Virzì (Il capitale umano, La prima cosa bella). Door de manier waarop hij zijn verhaal opbouwt, wordt al snel duidelijk dat hij twee werelden tegenover elkaar plaatst. Daarbij is niet altijd duidelijk welke het gezondst is, de ‘normale’ dan wel de ‘krankzinnige’. De levensvreugde van de twee vrouwen werkt aanstekelijk en in de beeldregie met lyrisch camerawerk en zonnige fotografie kun je de roes voelen die de twee vrouwen tijdens hun escapade ervaren. Virzì laat de toon voortdurend omslaan van euforisch-uitgelaten naar hartverscheurend-tragisch. Wanneer de vrouwen ook nog een cabriolet bemachtigen, wordt de vergelijking met de feministische roadmovie Thelma & Louise (1991) onvermijdelijk. Hun avonturen krijgen al gauw iets van een schelmenroman en op bepaalde momenten krijgt het verhaal zelfs surrealistische accenten. De twee hoofdrolspeelsters laten de pieken en dalen van hun personages mooi tot hun recht komen. Vooral Micaela Ramazzotti maakt een goede beurt als de Giulietta Masina-achtige figuur die eigenlijk te goed is voor deze wereld. Maar uiteindelijk kunnen de vrouwen hun problemen niet ontlopen. Alleen in een Italiaanse film kan het vrij ontnuchterende einde toch nog als een overwinning aanvoelen. LA PAZZA GIOIA is lang geen perfecte, maar wel een heel moedige film. Achter de vrolijke gekte gaat een pleidooi schuil om geesteszieken en mensen met psychische problemen niet in gesloten instellingen te laten wegkwijnen.

Geschreven door GORIK DE HENAU

La pazza gioia

11/08/2016
Regisseur: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2015
Distributeur: 
Imagine

Media: 

onomatopee