Hereditary

Op 18 juni houdt Filmmagie in samenwerking met Kunstencentrum BUDA (Kortrijk) een avant-première van de vervreemdende genrefilm HEREDITARY. Hoe minder je over dit voortreffelijke horrordrama weet, hoe beter. Wil je verrast worden, lees dan niet verder en bekijk geen trailers.

Van bij de aanvang maakt regisseur en scenarist Ari Aster duidelijk dat zijn langspeelfilmdebuut surprises inhoudt. Het shot van een boomhut, gezien door een raam, evolueert naar een achterwaarts tracking shot om vervolgens via een pan-beweging in te zoomen op een miniatuurhuis en een kamer met een slapende jongen ... die wakker wordt gemaakt door zijn vader. Aster troont je mee van de werkelijkheid (in zover deze werkelijkheid ‘realiteit’ is natuurlijk) naar de fictie van het verhaal dat erop volgt. Aster strooit in wat volgt verwarring door voortdurend op de dichotomie fictie-realiteit in te spelen. HEREDITARY is een familiedrama, waar twee op elkaar volgende begrafenissen Annie, de moeder van de familie Graham, in een rouwproces dwingen. Schuldgevoelens, het verlies en het gemis van dierbaren bepalen haar steeds vreemder wordende stemmingen. Annie krijgt ook nog eens waanvoorstellingen. Ze is door de gebeurtenissen duidelijk uit haar evenwicht gebracht. Of zijn die droombeelden werkelijkheid?

Aster gaat in zijn feilloze, subtiele opbouw koorddansen tussen drama en onheilspellende huiverelementen. De overgang van drama naar horror gebeurt bijgevolg langzaam. Dit komt doordat Aster de toeschouwer voortdurend laat twijfelen of alles zich al dan niet in het hoofd van Annie afspeelt. Zelfs haar echtgenoot Steve heeft het na een tijdje gehad met haar naar hysterie neigende gedrag.

De gruwelijke dynamiek van familiale relaties lijkt hier op David Cronenbergs kankergezwellen (om bij diens bodyhorror te blijven). Omdat karakteracteurs zoals Toni Collette en Gabriel Byrne gecast werden, verwacht je niet meteen een genrefilm te zien. Net omdat de gebeurtenissen zich als ‘gewoon’ aandienen zijn ze niet alleen verontrustend, maar ook intens. Als je de titel – ‘erfelijk’ – in het achterhoofd houdt, winnen bepaalde feiten en scènes aan betekenis. De verklaring hiervoor vind je echter pas in de finale. De soundtrack van de saxofonist Colin Stetson suggereert dreiging. Waarom in een familiedrama? Denk je dan. Stetsons muziek is al even beheerst als de mise-en-scène. Een verpletterend debuut.

Wil je erbij zijn op de avant-première (18 juni, 20u, met inleiding in BUDA Kortrijk)? Stuur dan een mailtje naar win@filmmagie.be.

Geschreven door PIET GOETHALS

Hereditary

27/06/2018
Regisseur: 
Scenario: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2018
Distributeur: 
Cinemien

Media: