Gus

Met de pittige animatiefilm Gus – Petit oiseau, grand voyage realiseerde Christian de Vita – die voordien meewerkte aan onder meer Fantastic mr. Fox en The Grand Budapest Hotel – zijn langspeelfilmdebuut vanuit de regisseursstoel. Het gelijknamige hoofdfiguurtje is een weesvogeltje dat opgroeide tussen konijnen en het lieveheersbeestje Pimpampoentje. Het klunzige, schuchtere diertje – dat zo snakt naar een eigen familie –, verovert meteen ons hart zoals eerder ook Wall-E en Dumbo dat al deden.

De grote vogeltrek staat voor de deur en een oude rot in het vak vertrouwt op zijn sterfbed Gus zijn reisgeheimen toe. Maar is hij wel klaar voor die grote verantwoordelijkheid? De steun van Pipa en zijn eigen grootse dromen zorgen ervoor dat hij de taak op zich neemt, wat een komisch avontuur wordt. We worden heen en weer geslingerd tussen Frankrijk, Nederland, Antarctica en Afrika. En de beelden die we daarbij te zien krijgen zijn ontegensprekelijk memorabel. De dromerige sfeer van The Grand Budapest Hotel is aanwezig, al is de beeldtaal van deze geheel in Frankrijk opgenomen animatiefilm in 3D ook sterk vanuit de dieren zelf gedacht, om de identificatie te versterken. Dat, aangevuld met een zigeunerachtige soundtrack, weet te bekoren.

Er is veel aandacht besteed aan stilering, vormgeving en de natuurlijke leefomgeving (veel anekdotes in de film komen trouwens van ornitholoog Guilhem Lesaffre), maar de figuurtjes zelf zijn vrij archetypisch. Het arme personage dat alleen op de wereld is, is ons niet onbekend, en ook de alwetende, wijze oudere, de jaloerse rivaal en het grootogige – nogal Disneyachtig aandoende – naïeve juffrouwtje zijn van de partij. We beleven niet alleen een luchthartig avontuur in de dierenwereld, maar worden als mens evenzeer op de nefaste effecten van onze levensstijl op de natuur gewezen. De vervuiling zorgt ervoor dat het warmer is om in een stad te overnachten terwijl de “vogels van ijzer” moeten worden vermeden.

GUS is een verhaal van zelfontplooiing, moed en vriendschap. Toch is een wat bedenkelijke moraal een doorn in het oog; het lijkt erop alsof men ons ervan wil overtuigen dat liegen best oké is als je daardoor je eigen doelen maar kan waarmaken. Zelfs nevenfiguren liegen er lustig op los. Toch wel een smet op een verder erg amusante animatie.

Geschreven door NELE EERDEKENS

Gus

16/09/2015
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2014
Distributeur: 
Jekino

Media: 

onomatopee