d'Ardennen

Zegt Sylvie (Veerle Baetens in haar beste Antwaarps): “Ik wil gewoon saai zijn, thuiskomen van ’t werk en naar Blokken kijken.” Saai is wel het laatste wat de debuterende Robin Pront en zijn coscenarist/acteur Jeroen Perceval wilden. Pront loste al de korte testosteronbommetjes Injury Time en Plan B. Perceval, altijd op zoek naar de poëzie van rauw realisme, hoorden we afgelopen zomer in de promojournaals van Cinevox verkondigen: “Als je brave films wil maken, stop er dan maar mee.” Durf en urgentie kan de Vlaamse film inderdaad wel gebruiken.

D’ARDENNEN, gebaseerd op een toneelvoorstelling die Perceval schreef met enkele kompanen, wil een humorvolle sociale schets vasthaken aan een ontsporende thriller. Centraal staan twee broers: Dave (de onvermijdelijke Perceval dus) en Kenneth (Kevin Janssens die inviel voor Matthias Schoenaerts). Deze laatste heeft, zo hoort dat voor criminelen met psychopathische trekjes, een opvallend litteken in het gelaat. Na een gevangenisstraf keert Kenneth naar zijn Antwerpse achterbuurt terug, waar broer Dave en ex-vriendin Sylvie een gesettelder leven nastreven. Niet eenvoudig voor ex-verslaafden met een misdadig verleden, ook al is hun door druggebruik verteerde gebit ondertussen opmerkelijk wit geworden.

Op hakkerige Bonzai-beats, een toepasselijke couleur locale die soms vloekt met scènes die rustiger zijn dan die in Pronts kortfilms, belandt D’ARDENNEN in krappe huiskamers, een smoezelige discotheek, een garage met een komische noot als eigenaar en doorregende locaties bij een brug of dok. Dat alles oogt niet alleen vertrouwd voor wie regelmatig in de nabijheid van het Antwerpse Sportpaleis vertoeft, maar ook voor iedereen die wel eens naar een misdaadfilm kijkt. In het persdossier aangehaalde voorbeelden zoals Martin Scorsese, Spike Lee of Shane Meadows weten wel raad met zulke locaties en personages.

D’ARDENNEN heeft echter moeite om zich van clichés los te wrikken. Wanneer Jan Bijvoet en Sam Louwyck opduiken in de mistige Ardeense bossen om de ontsporing in de hand te werken, lijken ze wel verloren gelopen uit Du Welz’ heerlijk gestoorde Calvaire. D’ARDENNEN moest “een verhaal vanuit de onderbuik van de maatschappij” worden, met “oog voor karakterontwikkeling”. Jammer genoeg blijft de stilistische en inhoudelijke urgentie uit.

Geschreven door BJORN GABRIELS

d'Ardennen

14/10/2015
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2015
Distributeur: 
KFD

Media: