Booster

Hoera! Vlaanderen heeft een eerste echte jongerenfilm. BOOSTER is het verhaal van Brent, een jongen van 15, 16 jaar die tegen zijn zin samen met zijn ouders van Tielt naar Brussel is verhuisd. Alsof zijn problemen thuis nog niet genoeg zijn, krijgt hij het al heel snel ook aan de stok met de puberale Jimmy die hem vanaf dag één het leven zuur maakt en al zijn pogingen om in Brussel, zowel op als na school, zijn draai te vinden quasi onmogelijk maakt. Ze strijden allebei om de liefde van hetzelfde meisje en laten hun frustraties de vrije loop in een wereld van skaten, streetracen en BMX-en.

De geportretteerde Brusselse jongerencultuur is een primeur in de Vlaamse film en hoe. Met BOOSTER heeft Daniel Lambo een van de meest eigenzinnige (Vlaamse) jongerenfilms op zijn naam staan. Bewonderingswaardig wanneer je het beperkte budget bekijkt waarmee de film het moest doen: 125000 euro. Het gevolg? Een kleine crew met een laisser-faire manier van werken. Ongebruikelijk maar daarom niet minderwaardig. BOOSTER is in een sneltempo opgenomen en telt wat foutjes, maar desondanks is het resultaat indrukwekkend.

BOOSTER is gebaseerd op het boek ‘Wolken en een beetje regen’ van Dirk Dobbeleers & Marc Hendrickx wat al werd geadapteerd naar de intimiteit van het theater (met slechts vier acteurs op het podium). Uiteraard heeft Lambo dat verhaal grotendeels gevolgd maar maakte hij de keuze om veel ruimte te laten voor improvisatie. Zo ving hij enkele gesprekken tussen de jonge acteurs op tussen de opnames door en besloot ze in het verhaal te gooien, dingen die volgens hem te goed waren om te laten liggen. Op die manier kijken we niet gewoon naar een jongerenfilm, maar duiken we er echt in.

Lambo wou evenwel een veel ruimer publiek aanspreken. Daarom koos hij ervoor om het subverhaal van Jimmy’s vader en de ontluikende relatie met Jimmy’s begeleidster meer naar de voorgrond te brengen dan in het boek beschreven wordt. Zo is het ook een verhaal waarin de ouders van zowel Jimmy als Brent hun kinderen én zichzelf in de hand moeten (proberen te) houden. Achteraf gezien had hij dat misschien beter niet gedaan, is het een beetje te veel van het goede. Focussen op de jongeren en hun leefomgeving is op zich al sterk genoeg. Brents (problematische) relatie met zijn ouders die ook hun problemen hebben is logisch en dramatisch zeker niet slecht, als we niet een erg déja vu-achtige acteursprestatie te zien kregen van zowel Joke Devynck als Jurgen Delnaet. De relatie tussen de ouders is vrij fragmentarisch, geforceerd en minder goed uitgewerkt. Zo wordt hun depressiviteit wel heel snel ingeruild voor nostalgisch geluk in de epiloog. Niet nodig, al steekt het tragische gedeelte sterk af tegen de prima in beeld gebrachte jongerencultuur.

Dé sterkte van BOOSTER is en blijft dus de onderlinge rivaliteit en de vriendschap dito solidariteit tussen de jongeren, de spannende races tussen opgefokte brommers en BMX’ers en het alfamannetjes-gedrag van Jimmy tegenover de wat timide Brent. Naast Aaron Roggeman – een rol hem op het lijf geschreven? - neemt debuterend acteur Maurtis De Baets de hoofdrol op zich. Als we mogen muggenziften, steekt hij wat af tegenover de rest van de (Brusselse) jongerencast met zijn Gents accent, wat nog aannemelijk zou zijn als Tielt niet in West-Vlaanderen lag maar nabij het Oost-Vlaamse Gent. Dat terzijde zijn de jonge acteurs de sterren van de film.

Ook de Belgische metalband Chanel Zero deed een snoeiharde duit in het zakje door de soundtrack van BOOSTER van minstens twee nummers te voorzien die ook op hun nieuwe album prijken. Naast de duidelijke tragiek van het hele verhaal, wordt het dus al gauw duidelijk dat BOOSTER geen film voor mietjes is.

Geschreven door JULIE MISTIAEN

Booster

30/04/2014
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2014
Distributeur: 
Jekino

Media: 

Trailer: 

XiOYW23tJVU