Golden Globes vallen voor Bohemian Rhapsody

Dat de Golden Globes altijd voor wat verrassingen zorgen, is een zekerheid. Al was de hoeveelheid vreemde winnaars wel erg groot dit jaar, met ‘Bohemian Rhapsody’ voorop. Ongemakkelijke presentatoren, een Jeff Bridges-speech in ‘the Dude’-modus en onverwachte triomfen; het prijzenseizoen in Hollywood is alvast boeiend van start gegaan.

Waren de Golden Globes vorig jaar nog een krachtig signaal tegen onrecht, dan blonk deze editie uit in middelmatigheid. Presentatieduo Andy Samberg (Brooklyn Nine-Nine) en Sandra Oh (Killing Eve) konden niet wegsteken dat hun voorbereidingstijd te beperkt was en dat controverse te allen tijde vermeden moest worden. Toch slaagde het duo erin om ook deze keer een oprechte, emotionele oproep te doen voor meer diversiteit in Hollywood. Sandra Oh liet onbewust en op hilarische wijze Emma Stone zich verontschuldigen voor haar rol als Aziatische vrouw in de film Aloha (2015) en wees erop dat het succesrijke en volledig Aziatisch gecaste Crazy Rich Asians een doorbraak is in de Amerikaanse filmindustrie.

Televisie als kleine broertje?

Hoewel televisie in praktijk al lang niet meer slechts het ‘kleine broertje’ is, blijft de Hollywood Foreign Press Association (HFPA) het medium toch wat stiefmoederlijk behandelen. Dat resulteerde andermaal in gehaaste uitreikingen, al kreeg tv-legende en komisch genie Carol Burnett een gepast eerbetoon dankzij de allereerste Carol Burnett TV Achievement Award. In haar speech sprak ze zich streng uit over de hedendaagse tv-netwerken, die haar The Carol Burnett Show (1967-1978) vandaag nooit een kans zouden hebben gegeven. “So here’s to re-runs and YouTube”, sneerde ze.

Het consistent meeslepende The Americans won met zijn afscheidsseizoen eindelijk de prijs voor Beste Dramaserie. Door de relatief onopgemerkte reeks The Kominsky Method mocht Netflix – onder veel verbaasde blikken en nog meer verraste online reacties – de Globes voor Beste Komedieserie en voor Beste Acteur in een Komedieserie (Michael Douglas) in zijn steeds uitgebreidere trofeeënkast plaatsen. De HFPA had nochtans met Barry, The Good Place, Kidding en The Marvelous Mrs. Maisel stuk voor stuk bij fans en critici geliefde tv-series genomineerd. Ex-Game of Thrones-ster Richard Madden won de prijs voor Beste Acteur in een Dramaserie voor Bodyguard, een spannende reeks die Groot-Brittannië bijna meer in de ban hield dan de nakende Brexit. Presentatrice Sandra Oh zag haar hoopgevende woorden over diversiteit meteen in praktijk omgebracht toen ze bewierookt werd als Beste Actrice in een Dramaserie voor het zwartkomische Killing Eve. The Alienist, waarvan de Vlaming Jakob Verbruggen drie afleveringen regisseerde, moest het afleggen tegen The Assassination of Gianni Versace: American Crime Story voor Beste Televisiefilm of Miniserie.

Cinema is soms ook winnen of verliezen

Gedoodverfd Oscarfavoriet A Star is Born, het muzikale drama van debuterend regisseur Bradley Cooper, kreeg de meeste ontgoochelingen te verwerken. Ondanks nominaties voor onder andere Beste Film, Best Actrice en Beste Regisseur moest de remake zich tevredenstellen met de verwachte prijs voor Beste Origineel Lied (‘Shallow’). Lady Gaga en Cooper zijn dus lang niet zeker van Oscargoud, als we de Golden Globes nog steeds als eerste graadmeter voor de Academy Awards beschouwen.

Dat Lukas Dhonts straffe debuut Girl net naast de prijs voor Beste Buitenlandse Film greep, lag binnen de verwachtingen, gezien de tegenstand van de Gouden Palm (Shoplifters) en de Gouden Leeuw (Roma). Alfonso Cuarón scoorde een dubbel met zijn gestileerde ode aan zijn jeugdherinneringen aan de dienstmeid Cleo in de wijk Roma in Mexico City. “Gracias México”, zei hij toen hij na zijn prijs voor Beste Buitenlandse Film ook voor Beste Regisseur het podium op mocht. De HFPA bekroonde verder nog het innovatieve Spider-Man: Into the Spider-Verse (Beste Animatiefilm), Regina King (Beste Vrouwelijke Bijrol – If Beale Street Could Talk), Mahershala Ali (Beste Mannelijke Bijrol – Green Book), Olivia Colman (Beste Actrice in Komedie/Musical – The Favourite) en Christian Bale (Beste Acteur in Komedie/Musical – Vice).

De meest vurige en emotionele speech kwam over de lippen van Glenn Close. Toen ze voor haar rol in The Wife, een doorleefd drama dat meer dan een decennium vertraging opliep door seksisme in de filmindustrie, de Golden Globe in ontvangst nam, liet ze haar tranen de vrije loop. “It took 14 years to make this film … It was called ‘The Wife’. I think that’s why it took 14 years to get made”, stamelde ze. Voor Close werd het een zeer persoonlijk project en dat spoorde haar aan om alle vrouwen te motiveren hun dromen te volgen: “We’re nurturers. That’s what expected of us. We have our children. We have our husbands – if we’re lucky enough – and our partners, whoever. But we have to find personal fulfilment. We have to follow our dreams. We have to say: ‘I can do that and I should be allowed to do that’.

De prestigieuze Cecil B. DeMille Award ging dit jaar naar Jeff Bridges, de innemende acteur die als ‘the Dude’ in The Big Lebowski (1998) een cultfiguur werd. In tegenstelling tot zijn collega’s die vaak sociale of politieke commentaar leveren, doorspekte hij zijn dankbetuiging met persoonlijke verhalen vol bizarre humor. Zijn uitspraak “I think of myself as a trim tab and all of us are trim tabs. Man, we’re alive!” veroorzaakte heel wat verdwaasde en/of geanimeerde gezichten.

Dat Rami Malek de Golden Globe voor Beste Acteur in de wacht sleepte, was niet verwonderlijk. Zijn transformatie tot een ‘bijna niet meer van de echte te onderscheiden’ Freddie Mercury in Bohemian Rhapsody is een staaltje acteren dat ook de Academy wellicht zal weten te smaken. Malek, die sinds Mr. Robot in Hollywood op het voorplan is verschenen, bedankte de leadzanger van Queen: “Thank you to Freddie Mercury for giving me the joy of a lifetime. I love you, you beautiful man. This is for and because of you, gorgeous.” Het muzikale drama werd fel geplaagd door productieproblemen – regisseur Bryan Singer werd ontslagen – en critici die de film beschuldigden van onwaarheden. Ook Filmmagie (zie deze recensie) vond dat de Queen/Freddie Mercury-biopic eerder in het zand beet. Des te verrassender was de overwinning van Bohemian Rhapsody als Beste Dramafilm. De HFPA liet dé kans liggen om een jaar vol kleurrijke films te bekronen met een uiterst relevante film à la BlacKkKlansman, Black Panther of If Beale Street Could Talk.

Vlak voor de bekendmaking van de Golden Globe voor Beste Dramafilm viel er nog een verrassing van formaat op te tekenen. Green Book, de op feiten gebaseerde roadmovie over een witte chauffeur die begin jaren 60 een zwarte muzikant rondrijdt in de zuidelijke staten van de VS, kreeg de voorbije weken te maken met kritiek nadat de familie van de muzikant de film een symfonie van leugens noemde. De termen ‘white savior’ (witte man redt een zwarte man) en ‘magical negro’ (zwart personage is er om de problemen van het witte personage op te lossen) waren prominent aanwezig in de discussies. Toch belette de controverse niet dat topfavoriet The Favourite en grote outsider Crazy Rich Asians de duimen moesten leggen voor Green Book als Beste Komedie/Musical.

De Golden Globes leverden zo de nodige controverse en wat hoofdgekrab op. Wordt het niet hoog tijd om aan de categorieën te werken? Of is Bohemian Rhapsody écht meer drama dan musical en Green Book meer komedie dan drama?

Beeld: Bohemian Rhapsody

Geschreven door SVEN HOLLEBEKE