Cannes 2017: selectie Quinzaine des réalisateurs

Om de aankondiging van hun selectie wat luister bij te zetten deelde nevencompetitie Quinzaine des réalisateurs een filmpje met een strandchoreografie van het Belgisch-Canadese filmmakersduo Fiona Gordon en Dominique Abel. Na de hoofdcompetitie en Un certain regard ontbreken ook hier meer Belgische toetsen. De Italiaanse film is er wel bij.

Op de algemene affiche van het filmfestival van Cannes danst Claudia Cardinale. Ook de nevencompetitie Quinzaine des réalisateurs koos voor een affiche met Italiaanse inborst. Een beeld van de Mexicaanse fotograaf Graciela Iturbide, genomen in de Romeinse filmstudio Cinecittà, met tegen een wolkenhemel het woord ‘sogno’ (droom) zet aan tot rêverieën. “Dromen is een van de wezenskenmerken van film”, zegt artistiek directeur van de Quinzaine Édouard Waintrop. “Zelfs als film hand in hand gaat met de harde werkelijkheid, wanneer hij dramatisch of zelfs tragisch is, doet film dromen.”

In de hoop dat we fai bei sogni (‘goed doen dromen’), zoals Marco Bellocchio ons recent nog voorhield, koos Waintrop in tegenstelling tot de hoofd- en Un certain regard-competitie wel voor enkele Italiaanse films. Met zijn korte film A Ciambra (2014) over een Romajongen in Zuid-Italië won Jonas Carpignano enkele jaren geleden de Prix Découverte op de Semaine de la critique. Na het vluchtelingendrama Mediterranea, zijn langspeeldebuut dat na een passage in Cannes ook de Belgische bioscopen haalde, keert hij met A CIAMBRA terug naar de personages uit zijn gelijknamige prijswinnende korte film. De twee andere geselecteerde Italianen zijn Roberto De Paolis met zijn debuutfilm CUORI PURI en Leonardo di Costanzo met L’INTRUSA.

Gevestigde waarden

Het is ook altijd uitkijken welke Franse films de hoofd- en nevenselecties in Cannes halen. De Quinzaine opent met UN BEAU SOLEIL INTÉRIEUR, een op Roland Barthes geïnspireerde komedie van Claire Denis met Juliette Binoche en Gérard Depardieu. Die film stond op vele verlanglijstjes voor de hoofdcompetitie, net als de nieuwe films van Philippe Garrel (L’AMANT D’UN JOUR) en Bruno Dumont (musical JEANNETTE, L’ENFANCE DE JEANNE D’ARC). Verder zijn er nog ÔTEZ-MOI D’UN DOUTE van Carine Tardieu en de documentaire NOTHINGWOOD van Sonia Kronlund, over de Afghaanse acteur en filmmaker Salim Shaheen. Ook Abel Ferrara gaat de Franse tour op, met de documentaire ALIVE IN FRANCE over de concerten met filmmuziek uit onder meer Bad Lieutenant en Pasolini die hij afgelopen jaar hield in Frankrijk. Bij de opening van de Quinzaine zal trouwens Werner Herzog, die een remake van Bad Lieutenant maakte, de Carrosse d’Or ontvangen, een ereprijs voor gedurfde filmmakers uitgereikt door de collega’s van de Société des Réalisateurs de Films (SRF).

Een heel andere documentaire dan ALIVE IN FRANCE valt te verwachten van de Israëlische filmmaker Amos Gitai. Zijn WEST OF THE JORDAN RIVER (FIELD DIARY REVISITED) neemt de draad op van zijn Field Diary (Yoman Sadeh) uit 1982, waarin hij de door de Israël bezette gebieden in Gaza en de West Bank bezocht. Zijn kritische houding viel destijds niet in goede aarde en Gitai koos ervoor om Israël voor lange tijd te verlaten. Ook FROST van de Litouwse veteraan Šarūnas Bartas heeft een actueel politiek thema, met Vanessa Paradis als oorlogsjournalist in het Russisch-Oekraïense conflict over de Krim.

Jong indietalent

Van het jonge talent in de Quinzaine liep vooral indiesensatie Sean Baker al in de kijker met zijn Tangerine. Voor zijn nieuwe film THE FLORIDA PROJECT legde hij de iPhonecamera aan de kant en filmde op 35 mm – met cinematograaf Alexis Zabe, van zowel Pharrell Williams’ hit ‘Happy’ als Carlos Reygadas’ Stellet Licht en Post Tenebras Lux.

Ook andere jonge filmmakers hebben een band met de onafhankelijke Amerikaanse film, en dan vooral het filmfestival van Sundance. Slotfilm van de Quinzaine wordt PATTI CAKE$, het debuut van Geremy Jasper die eerder dit jaar op Sundance al wist te charmeren met zijn portret van de blanke, obese hiphopartieste Patti, ook wel Killa-P genoemd. De dystopische actiefilm BUSHWICK (Cary Murnion en Jonathan Milott) over een militaire belegering van Brooklyn volgt hetzelfde traject van Sundance naar Cannes. De Chinese Chloé Zhao nam diezelfde route enkele jaren geleden met haar debuut Songs My Brothers Taught Me (2015). Binnenkort komt haar tweede film THE RIDER, een coproductie van de Amerikaanse tak van het Belgische productiehuis Caviar, rechtstreeks naar de Quinzaine. Ook de Indonesische Mouly Surya, nu geselecteerd met MARLINA SI PEMBUNUH DALAM EMPAT BABAK/Marlina the Murderer in Four Acts, passeerde met haar vorige film op het feest van de onafhankelijke cinema in de Amerikaanse staat Utah. De Frans-Amerikaanse Vladimir de Fontenay, die met duivel-doet-al James Franco samenwerkt aan een van diens vele filmprojecten, heeft zijn gelijknamige korte film bewerkt naar MOBILE HOMES.

Andere geselecteerde films zijn I AM NOT A WITCH van de Brits-Zambiase Rungano Nyoni en LA DEFENSA DEL DRAGÓN van de Colombiaanse Natalia Santa.

Beeld: affiche van de Quinzaine des réalisateurs

De choreografie van Abel en Gordon vindt u hier.

Geschreven door BJORN GABRIELS