Het langverwachte vierde deel van de Twilight-saga wordt, net zoals Harry Potter, in twee delen gesplitst. Part 1 begint met Bella die eindelijk het jawoord aan haar ‘levende dode’ Edward geeft maar nog altijd affectie voor weerwolf Jacob voelt. Wanneer ze vertelt dat haar huwelijksnacht ‘even echt zal zijn als die van een ander’, is voor hem de maat vol.

Bella heeft niet gelogen over deze huwelijksnacht, die even stuntelig is als elke andere eerste keer (op het afbreken van het meubilair na dan). De passie ebt helemaal weg wanneer ze ontdekken dat er al meteen gezinsuitbreiding op komst is. Waar andere zwangere vrouwen een onweerstaanbare zin hebben in augurken met choco, zorgt de aanwezigheid van een foetus er bij Bella voor dat ze …bloed wil drinken. Ook Jake wordt bij de zwangerschap betrokken en moet kiezen tussen zijn eigen roedel, die Bella met baby wil doden, en de bloedzuigers.

BREAKING DAWN moet ondanks het huwelijk sterk inboeten aan romantiek - wat nu net voor vrouwelijke tienerfans zorgde (of zij de bloederige bevalling zullen appreciëren is nog maar de vraag). Ook de liefdesdriehoek, waar de saga zo op teerde, komt nog nauwelijks aan bod. De film verliest op die manier veel van wat hem zo sterk in zijn genre maakte, al is het visueel wel de knapste van het kwartet. De innerlijke kijk op fysieke transformaties doet denken aan CSI maar genereert een originele(re) kijk (in tegenstelling tot de voorgangers). Het open einde zorgt er dan weer voor dat de kijker gebeten is om meer te weten.