Wat zou het kunnen zijn waardoor deze doorsnee Amerikaanse detective de competitie van Venetië wist te halen? Danny Boyle had het filmproject al van in een vroeg stadium in de steek gelaten vanwege de veel te duistere thematiek.

De film is gebaseerd op de gelijknamige onderzoeksroman van Ferrarone die op zijn beurt weer gebaseerd is op een aantal waargebeurde feiten uit de jaren 70 toen er in totaal een vijftigtal gedumpte lijken van vrouwen in de oude olievelden rond Texas City werden aangetroffen. De misdaadfilm focust op het geval van een jonge vrouw van wie de auto verlaten wordt aangetroffen in een van de vrij ontoegankelijke moerasvlaktes ten zuiden van Houston.

De ex-vrouw van detective Mike Sounders voelt intuïtief aan dat er meer aan de hand is dan wat er in het politiearrest staat vermeld; iedereen schuwt de plaats als de pest. De detective en zijn partner nemen zonder veel enthousiasme het onderzoek over. Al gauw stuiten zij op een aantal bizarre details die op nog meer moorden wijzen in deze woeste en nagenoeg wetteloze omgeving aan de Golf van Mexico. Wanneer ook het buurmeisje Anne uit het tankstation verdwijnt, moet het plotseling allemaal veel sneller gaan.

TEXAS KILLING FIELDS is een onderhoudende thriller, niks meer maar ook niks minder, een ietwat flauwe variant op Seven waarin ook de rollen tussen achtervolger en achtervolgde worden omgekeerd. Om terug te komen op de beginvraag: zou het kunnen dat deze film meer aandacht krijgt dan normaal omdat de vader van de cineaste de naam Mann (Heat, Public Ennemies) draagt? Het weze haar én de film in elk geval gegund.