De golden boy van tv-series J.J. Abrams (Lost) verrast met een vreemde sciencefiction prent, een sentimentele flashback naar de jaren 70 via het verhaal van adolescenten die tijdens het draaien van een amateurfilm oog in oog met een buitenaards wezen komen te staan. Geheugen en verbeelding haken in elkaar in dit door jongeren gedragen verhaal dat nostalgie uit al zijn poriën ademt. Nostalgie naar de cinema van toen (Spielbergavonturen), naar warme pellicule en naar het leven in de seventies.

“SUPER 8 is een hommage aan een tijdperk, een gevoel, een spirit” zegt Abrams. Bovendien gaf film zijn “leven een doel. Ik was geen sportief kind en hield niet van de dingen die de andere kinderen op school deden. Ik was een buitenbeentje. Dus toen ik acht was en zag hoe films werden gemaakt vond ik dat heel spannend. Ik besefte dat filmen iets magisch was, het creëren van een illusie, van iets dat echt leek maar niet echt was”.