“Heb jij een huisdier?” wordt aan een kind gevraagd tijdens een castinggesprek opgenomen in de uitgebreide making of. “Nee, die is gisteren gestorven” klinkt het beteuterd. Even slikken toch. Werken met amateurs levert alleszins off camera echte emoties op. Geen wonder dat professioneel acteur Johan Heldenbergh – tijdens de productieperiode vaak tot tranen toe bewogen – zonder enige pathos zegt “dit was de schoonste zomer van mijn leven, echt ongelooflijk”. “Onze droom was met het dorp een western te maken, en wanneer je een droom hebt moet je die waarmaken,” stelt Heldenbergh, “de film was niet zo belangrijk, het idee dat we een hele gemeenschap zouden meekrijgen des te meer”.

Het 'een dorp maakt een film'-opzet was volgens de cineast gedoemd te lukken want “er is hier nog verenigingsleven” en ook “veel talent, mankracht en goesting”. De meningen zijn verdeeld over de vraag of deze 'waterzooiwestern' ook echte cinema is (laat ons het erop houden dat het een verdienstelijke jeugdfilm is) maar als sociaal experiment werd het beslist een voltreffer.