Luc Besson die een politiek getinte biopic inblikt, het is eens wat anders dan de gelikte actiefilms waar de Franse regisseur/producent de voorbije dertig jaar zijn populaire palmares mee heeft volgestouwd. Hoofdrolspeelster van dienst is Crouching Tiger, Hidden Dragon-ster Michelle Yeoh, die in de huid kruipt van vredesactiviste Aung San Suu Kyi én Besson persoonlijk overtuigde om de film te maken. De rol is letterlijk en figuurlijk op het lijf van Yeoh geschreven. De actrice lijkt niet alleen fysiek op de bekende Nobelprijswinnares die in Birma (nu Myanmar) als oppositieleidster tegen de dictatoriale militaristische regering een groot deel van haar leven eenzaam onder huisarrest doorbracht, maar speelt de rol met zoveel overtuiging dat dit gerust haar beste vertolking uit haar carrière mag worden genoemd. Mooi in beeld gebracht is het hartverscheurende dilemma, waarbij de vredesactiviste gedwongen wordt te kiezen tussen haar familie (haar Britse man en twee zonen) of haar strijd voor de belangen van de lokale bevolking en haar vaderland. Iets minder fraai is de manier waarop Besson en zijn muzikale strijdmakker Eric Serra de prent veel te bombastisch overladen met theatrale, emotioneel manipulatieve muziek. De soundtrack is alom tegenwoordig, draaft zo goed als in elke scène aan, en kent te weinig rustpunten waardoor de kijker bijna muzikaal murw wordt geslagen. Sommige scènes worden ook iets te lang uitgesponnen en dragen inhoudelijk weinig tot niets bij. Toch zit de niet overal even subtiele aanpak van THE LADY het intieme levensverhaal van de hoofdfiguur en de politieke boodschap nergens in de weg. De grote lijnen van het verhaal én vooral de idealen, moed en strijdlust van de met Nelson Mandela en Mahatma Ghandi te vergelijken Kyi blijven nog lang na het bekijken van THE LADY na-echoën.