In 2009 deed debutant Cary Fukunaga met Sin Nombre, een krachtige roadmovie over Mexicaanse vluchtelingen, zichzelf de das om door al te opzichtig te kopiëren uit trendsettende voorbeelden zoals Amores Perros en Once Were Warriors. Het mag dan ook verbazen dat de Californische filmer voor de interpretatie van een van de meest verfilmde boeken aller tijden net het omgekeerde doet: zijn voorgangers straal negeren en wars van alle trends een serene, vrij trouwe adaptatie neerzetten.

Fukunaga laat zich minder leiden door de vorm dan door de onderliggende thema’s van Charlotte Brontë’s verhaal. Hij construeert een dromerige, naturalistische, lichtjes theatraal ogende kostuumfilmomgeving waar de innerlijke demonen en intriges alle ruimte krijgen. We ontmoeten Jane meteen als een jongvolwassen vrouw en leren slechts mondjesmaat en in flashbacks over haar rampzalige jeugd bij haar misantrope tante en in de onmenselijke kostschool. Een slimme zet, want waar een chronologische aanpak in het korte bestek van een speelfilm zou tekort schieten in het creëren van diepgang, ontstaat nu een noodzakelijkheid om over deze bedeesde, maar tegelijk ferme en enigmatische jonge vrouw meer aan de weet te komen.

De Australische actrice Mia Restless Wasikowska vat zeer frappant de schijnbaar onverzoenbare combinatie van een breekbaar wezen met een onbreekbare wil. De complexiteit van haar innerlijke komt pas echt tot ontplooiing in het contact met haar latere werkgever, de cynische en onpeilbare Edward Rochester. Deze nieuwe verfilming laat niet de minste twijfel bestaan over het ijzersterke karakter van Jane, wat van haar een onbetwistbare heldin maakt. Zo wordt de destijds hevig bediscussieerde feministische ondertoon in de verf gezet en wordt een mooi evenwicht gevonden tussen trouw aan de literaire bron en een eigen visie. Jammer dat de acteurs hier en daar tekort schieten.

Wasikowska is tevreden met een doeltreffende typering en acht het toevoegen van nuances overbodig. Op gelijkaardige wijze geniet Fassbender van het onaantrekkelijke charisma dat hij in zijn Rochester legt. De vonk tussen beiden, de spil van deze verfilming, slaat niet altijd met evenveel intensiteit over. Niettemin een zeer verdienstelijke, stijlvolle en ver van overbodige toevoeging aan de reeds bestaande Jane Eyre-videotheek.