“Doe alles met de hand, ook wanneer je werkt met een computer”. Die boodschap gaf de 70-jarige Japanse animatiemeester Hayao Miyazaki mee aan Hiromasa Yonebayashi, zijn gedoodverfde opvolger bij Studio Ghibli, toen hij hem aanbood om zijn scenario van ARRIETTY te verfilmen.

“Ik maak geen films die kinderen vertellen dat ze moeten wanhopen en weglopen,” blijft Hayao Miyazaki (Spirited Away, Howl's Moving Castle) herhalen. Ook zijn adaptatie van de Engelse kinderroman 'The Borrowers' (het werk van Mary Norton dat reeds aan de basis lag van Peter Hewitts John Goodman-versie uit 1997) is een mooi hoopvol verhaal dat draait rond het amper een mensenduim groot 13-jarig meisje Arrietty dat samen met haar ouders verborgen onder een plankenvloer van een herenhuis leeft.

Heel rustig, tot de nieuwsgierige tiener (die de wereld buiten het familiale 'nest' wil verkennen) in contact komt met een 'grote' (maar zieke) 12-jarige jongen en het familiaal geheim gevaar loopt. Maar vriendschap opent de weg naar een wonderlijk avontuur.

Hiromasa Yonebayashi (naar verluidt de beste Ghibli-animator) deinsde even terug van het aanbod om het scenario van zijn leermeester te verfilmen. “Ik dacht niet dat ik bekwaam was om dat tot een goed einde te brengen,” bekent Yonebayashi. Het tegendeel bleek echter waar en de 37-jarige animatiefilmer werkt ondertussen al aan Miyazaki's vervolg op Porco Rosso. Het handgetekende ARRIETTY lijkt, in vergelijking met de 3D kinderanimatiefilms die Disney recent aflevert, bijna ouderwets maar het is vooral een betoverend mooi werk dat schoonheid en betovering verzoent. Het is een kleinschalig verhaal dat de grandeur van Miyazaki's epossen mist maar dat gebrek ruimschoots compenseert dankzij de poëtische manier waarop het intimistisch drama zich ontwikkelt.

Veel licht, heldere kleuren, scherpe details; de Ghibli-stijl blijft intact en Yonebayashi voegt er suspense aan toe. Zo wordt de verovering en het transport van een suikerklontje door de spanning een heroïsche onderneming voor de minimensen; een indrukwekkend overgangsritueel met een hoog actiegehalte. Voorts is ARRIETTY vooral een mooi staaltje 'slow cinema' met een rustig voortkabbelend verhaaltje dat uiteindelijk rijker blijkt dan het aanvankelijk leek. Maar het is vooral een visueel betoverend mooie animatiefilm die een verademing is na de hyperkinetische animatiefilms die ons de laatste jaren uit Hollywood én Japan bereiken.