De eenzame, corpulente verpleegster Piroska leidt een even troosteloos bestaan als de terminale patiënten in het hospitaal waar ze werkt. Op de vraag “Hoe kan je dat verdragen?” antwoordt ze: “Ik weet het niet”. Piroska sloft uitgeblust en constant snoepend rond tot een vrouw wordt binnengebracht die een naamgenote van een oude schoolvriendin blijkt. Geprikkeld door een melancholisch verlangen naar de zorgeloosheid van haar jeugd tracht ze die vriendin alsnog op te sporen.

Een zoektocht die terug naar het startpunt leidt maar zoveel energie vereist dat Piroska het eigen leven en dat van een patiënt reanimeert. Ágnes Kocsis (Fresh Air) serveert ons een traag verteld detectiveverhaal met onderkoelde emoties dat vervreemding pijnlijk tastbaar maakt. Mede dankzij een ijzersterke Éva Gábor die duidelijk maakt dat soms de tocht ook het doel is.