“On ne peut rien contre une fille qui rêve” stelt de voice-over in 17 FILLES, de eerste langspeelfilm van de zussen Delphine en Muriel Coulin. Zich baserend op waargebeurde feiten uit 2008 wordt dit adagium op een tegelijkertijd  fascinerende en schrikwekkende wijze bewaarheid. 17 FILLES volgt immers de naïeve wensdromen van een ensemble jonge meisjes die, in een poging om te ontsnappen aan de dodelijke verveling in het slaperige Franse stadje Lorient, een zwangerschapspact sluiten.

Wat begint als een geheime verbintenis tussen hartsvriendinnen, onder de vleugels van de populaire Camille (Entre les Murs-actrice Louise Grinberg), resulteert middels een ongeëvenaard domino-effect in de zwangerschap van zeventien meisjes van eenzelfde school. De beslissing om gezamenlijk zwanger te worden en een ‘collectieve utopie’ op te richten, lijkt een doorgedreven daad van rebellie tegen het conformisme van volwassenen. Toch gaat het om meer dan een verzetsdaad. Ook groepsdruk, in zijn meest groteske vorm, speelt een rol. Daarenboven verlangen de jonge vrouwen naar de controle over het eigen lichaam als uitweg voor het gebrek aan macht over de uitzichtloze toekomst.

De tijd wordt versneld en de overgang van meisje naar vrouw afgedwongen; het moederschap als panacee. Uiteraard zorgt het onwaarschijnlijke pact voor heel wat paniekreacties bij ouders, leerkrachten en vriendjes. Met veel humor verkennen de cineasten het uitgesproken contrast tussen de dromerige, naïeve jongeren en de verbijsterde volwassenen. Wanneer het ene na het andere meisje zwanger raakt, vertoont men inderhaast een ‘educatieve’ voorlichtingsfilm met een schrikaanjagende bevalling, een wanhoopspoging die een averechts effect blijkt te hebben. Ondanks het gewichtige onderwerp is 17 FILLES een betrekkelijk lichtvoetig adolescentierelaas waarin verveling én de zoektocht naar een ander, meer meeslepend leven centraal staan. De terugkerende shots van de voor zich uit starende tieners geven de saaiheid en het langzaam verglijden van de tijd treffend weer (ironisch genoeg keren deze shots ook terug wanneer ze zwanger zijn) en voorzien de film van een melancholische sfeer die herinneringen oproept aan, ook al een coming-of-age-verhaal, The Virgin Suicides. Ondanks de weinig diepgravende karakterschets slagen de zussenerin een boeiende en waardenvrije schets te geven van een stad die in rep en roer komt te staan door zeventien meisjes.