ARCHIEF A 35 RHUMS [ 28.01.2010 ]

door Ivo De Kock Julie Decabooter

Regie: Claire Denis
Met: Alex Descas, Mati Diop
Productie: F-D, 2008, 95’
Distributie: Twin Pics
Bespreking: FM 595 & 602

FILM: ****

“Claire Denis filmt eerst en vooral menselijke wezens en niet hun huidskleur,” benadrukt acteur Alex Descas, “in een multiculturele samenleving zou zo’n blik een evidentie moeten zijn in de cinema”. 35 RHUMS is een betoverend humane film die door zijn schijnbare eenvoud bij zijn release amper aandacht kreeg.

Een vader en dochter die te veel van elkaar houden, een buurvrouw die tot een familie wil behoren en een buurjongen die een thuis zoekt. De metrobestuurder, studenten en taxichauffeur die samenleven in een Parijs appartementgebouw zijn het onderwerp van 35 RHUMS. Het feit dat ze allen tot een ‘minderheid’ behoren vormt nièt het onderwerp van de film, het is een natuurlijk gegeven. Claire Denis maakt immers geen themafilms, ze opent de blik van de toeschouwer voor een heel gewone werkelijkheid. Discriminatie, uitbuiting en vervreemding behoren tot die realiteit zonder dat ze een thema worden. “Ik wilde jong sterven maar ik heb de leeftijd die ik heb,” verzucht een gepensioneerde, “ik ben niet gemaakt voor dit leven; de metro en dit alles, ik was er niet op voorbereid”. 35 RHUMS is het verhaal van routine. Van een grijs bestaan geritmeerd op “métro-boulot-souper-dodo”, met menselijke contacten vol onuitgesproken gevoelens en avondjes uit die in het water vallen wanneer de taxi het tijdens een helse regenbui laat afweten. Onderhuids leeft er heel wat tederheid en het mislukte uitje draait uit op een emotioneel samenzijn in een café waar sensualiteit, aantrekkingskracht en passie tot sentimentele dronkenschap leiden.
De Franse cineaste Claire Denis (Chocolat, L’intrus, White Material) weet steevast zonder dramatisch verhaal, metaforische dialogen en nadrukkelijke plotwendingen emoties (ontroering, troost) op te wekken. Via doodgewone mensen en situaties. Haar trage zintuiglijke cinema werkt met ellipsen, onuitgesproken gevoelens, gechoreografeerde lichaamsbewegingen en betekenisvolle objecten. Hypnotiserende beelden vatten vluchtige momenten die eenzaamheid, pijn, angst, verlangen en hoop uitdrukken. Ook 35 RHUMS is een poëtische film met documentaire inslag. De haast autobiografische mini-intrige (Denis vertelt het verhaal van de relatie tussen haar grootvader en haar moeder, twee mensen die elkaar niet konden loslaten) levert intieme, contemplatieve cinema op. Een ode aan het werk van Yasujiro Ozu, de Japanse meester waar de cineaste zo van houdt. Getuige de aandacht voor rituelen: de treintochten, de maaltijden, de bedevaart naar het graf van de overleden moeder en het centraal dilemma (een offer zorgt voor scheiding). Woorden heeft Denis ook hier niet nodig. De close-up van een rijstkoker volstaat. (jdc/idk)

EXTRA’S: 0